2019 - 11 - 22

Irailaren 5ean, 2016-17 Ikasturte berriaren hasiera

MUSIKA ESKOLABER

Irailaren 5ean “BIZKARGI” Musika eta Dantza Eskolak 2016-17ko ikasturte berriari hasiera emango dio eskaintza honekin: Haurrentzako: Musika Hezkuntza Goiztiarra (0-2 urte) 
Musika Tailerrak: (3-6 urte) 
Dantza Tailerrak: (4-6 urte). Guztientzako: Musika Hizkuntza – Harmonia – Abesbatza – Euskal Dantza
.  Instrumentuak: Pianoa, Akordeoia, Biolina, Zeharkako Flauta, Klarinetea,  Saxofoia, Tronpeta, Tronpa, Tronboia, Tuba, Bonbardinoa, Perkusioa, Gitarra Jazz, Bateria, Trikitixa, Panderoa, Txistu, Alboka, Dultzaina, Txalaparta.
  Helduentzako: Euskal Dantza eta  Musika Tailerrak.  Irailaren amaiera arte aukera izango da matrikula egiteko,  baina bakarrik plazak libre dauden ikasgaietan. Informazio gehio nahi izan ezkero, posta elektronikoaren bidez egin daiteke: bizkargi@bizkargimusikaeskola.com eta lehenbailehen erantzuna eramango zaio edo 943-851070 zenbakira deituta.

IRAILAREN 1etik aurrera IDAZKARITZA irekita egongo da. ORDUTEGIA: astelehenetik ostiralera, goizez 09:30etatik 11:30etara, eta arratsaldez, 4:00etatik 6:00etara. Hona hemen Matrikula orria: http://bizkargimusikaeskola.com/matrikulazioa/matrikula-orria/

eta hemen Egutegia: http://bizkargimusikaeskola.com/izaera/egutegia-2/

Nolakoa da?: Organoa

AzkoitiaSantaMariaRealConsole

Organoa teklatuzko musika tresna bat da. Soinuak luzera ezberdinetako hodietatik (milimetro gutxi batzuetatik zenbait metrorarte neur dezaketenak) airea pasaraziz sortzen dira. Haizezko musika tresna bezala sailkatua dago teklatuzko musika tresnen kategorian, baita intsuflatutako haizezko azpikategorian ere, akordeoia eta armonioarekin batera.
Erregistro edo soinu ezberdinak ditu, hauen tinbrea, soinua sortzeko mekanismo, materiala, tamaina edo formaren araberakoa izango delarik. Eskuekin jotzeko teklatu bat edo gehiagorekin jotzen da, baita oinekin jotzeko beste batekin ere, pedalez osatua dagoena. Erregistro ezberdinak, jotzailearengandik gertu dauden botoi edo palanka batzuen bidez abiarazten dira.
Organoaren hodiak ilaratan antolatuak izaten dira, neurriaren arabera; haietatik haizea igaroarazten denean soinu egiten du; haizea baliabide mekanikoz edo elektrikoz eragiten da. Organoak teklak eta pedalak ditu, eskuez eta oinez jotzen direnak, eta haizearen zuloak ireki edo ixten dituzten balbulei teklen mugimendua transmititzen dien mekanismo bat ere badu. Esan bezala, hodiak sailetan edo errejistroetan antolatuak daude, eta horiei esker soinuaren tinbrea eta indarra alda daiteke.

Azkoitiko Cavaillé Coll organoa: Gipuzkoako Cavaillé-Coll organoen artean garrantzitsuenetako bat da. Azkoitiko parrokiak 1898. urtean erosi zuena. Organo erromantiko-sinfonikoaren eredua da eta mundu osoan oso ezaguna izatera iritsi da. Aristide Cavaillé-Coll organugileak eraikitako azken instrumentu handia da, organo hori inauguratu eta hilabete beranduago Charles Mutinik erosi baitzuen Cavaillé-Coll etxea.

Ama Birjinaren Jasokundeko Parrokiko koruaren ezkerraldean kokatuta dago, presbiteriorantz begira, organo barroko zaharraren kokapena errespetatuz. Eskuzko hiru teklatu ditu, 56 notakoak, eta 30 notako pedalezko teklatu bat; guztira 40 erregistro ditu. Entzun organoan Ignazio Mokoroaren Preludio eta Fuga Rem : Aitor Olea

Hona hemen Gipuzkoako hainbat herritako organoak:

Nolakoa da?: Harpa

harpSarrer

Musika-tresnarik zaharrenetako bat da. Hari pultsatua familiako musika tresna da. Gaur egun, harpa asko eta forma anitzekoak aurki ditzakegun arren, denak gauza bat amankomunean dute: triangeluar-forma. Oso handia eta oso pisutsua da. Sokak bi eskutako ermamiekin jotzen dira. Eserita eta instrumentua belaunen kontra jarrita dagoela jotzen da. Harparentzako musika bi ikurretan idatzita dago: do-ikurran eta fa-ikurran. Orkestra handietan askotan harpa erabili behar bada ere, tamaina dela eta, horietako askok ez dute izaten.
Nola jotzen da?: harpa instrumenturik zaienetako bat da. Soka kopurua 40-47en artean dabil harpa gehienetan, baina profesionaletan 47 sokazkoak izango dira beti. Sokak koloretazkoak dira: gorriak do notari dagozkie, beltzak fa notari dagozkie eta gainontzeko soka guztiak zuriak dira. Entzun hemen harpa: Remy van Kesteren – Allegro for dancing harp – Night of the Proms tv kerstspecial 23-12-12 HD
Instrumentuak, beheko aldean, zazpi oinpekoak ditu (nota bakoitzako bat). Pedal bakoitzak hiru posizio onartzen ditu: bemolarena, sostenituarena eta bekoadroarena. Aldakari bat dagoen bakoitzean, oinpekoa dagokion posiziora aldatu behar da.

Nolakoa da?: Klabizenbaloa

Klabiz1

Klabizenbaloa (klabezin, klabe, klabizinbalo, zenbalo edo grabizenbalo ere deitua), teklatudun eta hari pultsatudun musika tresna bat da, harpa eta gitarra bezala. Bere oinarrizko egitura, bat edo bi teklatu dira, hauetan, tekla bakoitza jotzerakoan, plektro izeneko antzar, bele edo kondor lumazko zia batek, martinete edo jauzilari deritzon zurezko egitura batean dagoena, dagokion haria altxatzen duelarik, atximurkatuz. Honek, soinu zehatz edo nota bat sortzen du. Tresnaren soinuaren altuera ez da aldatzen, ez nabaritzeko moduan behintzat, bere teklak leunki edo gogor jota. Soinu altueraren aldaketa bat, soilik erregistroak gehituz edo gainjarriz lortzen da. Lerro melodiko bat apaintzearen arteak, efektu dinamikoak iradokitzea ere ahalbidetzen du.
Klabizenbaloa, Barroko garaian oso ezaguna eta erabilia, ahazten joan zen, eta berarentzako idatzitako musikalan gehienak, pianoforte berrian interpretatzen hasi ziren gure egungo pianoaren aurrekaria. Bere izenak dioen bezala, honek, soinu altuera aldatzea ahalbidetzen du teklak jotzeko erabiltzen den indarra aldatuta.
XIX. mendearen amaieran eta XX. mendearen hasieran, musika tresna hau berreskuratu egin zen, neurri batean, Wanda Landowska paino eta klabizenbalojoleari esker, garai modernoetan, musika tresna honen lehen irakaslea izan zena (Berlinen) eta ez zituen soilik, tresna honentzako idatzitako antzinako lanak interpretatu, baizik eta lan berriak ere enkargatu zizkiela egile ezberdinei, horien artean, Manuel de Falla andaluziarrari. Hona hemen klabizenbalo baten martinete mekanismoa:
Landowskak, sekula ez zuen interesik jarri antzinako klabizenbaloen soinuan, baizik eta klabizenbalo modernoen eraikuntza bultzatu zuela, pianoren eraikuntzatik etorritako egiturekin.
Antzinako musika tresnen zaharberritze eta kopia eraikitzeen aurrerakada bikainekin (Frank Hubbarden kasuan bezala) duela berrogei urte baino gehiagotik, klabizenbalo historikoaganako interesa berpiztu da. Bere soinuaren argitasunak eta harmonikoetan duen aberastasun bikainak, musika polifonikoa interpretatzeko ordezkaezin bihurtzen dute. Klabizenbaloak, aldaera txikiagoak ere baditu, espineta eta birjinala kasu, klabikordioarekin nahastu behar ez direnak.
Klabizenbaloak, paper garrantzitsu bat izan du Europako musika akademikoan XVI. mendetik XVIII. menderarte, eta, ondoren, XX. mendean, bakarlari edo laguntzaile bezala, bere urrezko aroa Barrokoan izan zuelarik, ondoren, Erromantizismo garaian ahaztua izateko eta XX. mendean berriz indarrez agertzeko.
Girolamo Frescobaldi bezalako konposatzaile italiarren, Johann Jakob Froberger eta Johann Sebastian Bach bezalako alemaniarren, François Couperin eta Jean-Philippe Rameau bezalako frantziarren eta Domenico Scarlattiren ekarpenek, azken honek, teklatuarentzako bere lanaren zatirik handiena Espainian sortu zuelarik, eskola propio bat sortuz, bere jarraitzaileen artean Antonio Soler eta Sebastian Albero bezalako egileak daudelarik, musika tresna honentzako errepertorio klasiko bat sortu zuten XVII. eta XVIII. mendeetan. Bach – Vivaldi: Concierto para 4 clavicémbalos en la menor BWV1065

Hona hemen garai ezberdinetako Klabizenbaloak:

Nolakoa da?: Klabikordioa

Clavicordio, Clavicord 01

Hari kolpekatua familiako musika tresna da. Tekla bat pultsatzen denean mekanismo bat aktibatzen da. Mekanismo horretan  mailu batek soka kolpatzen du soinua sortuz. Klabikordioa garai bateko instrumentua da, Barrokoan erabiltzen zen kantuari laguntzeko etxe-esparruan. Orkestran ez zen erabiltzen potentzia sonora gutxiko instrumentua zelako. Oso soinu ahula sortzen du, baina intentsitate aldaketa txikiak uzten ditu; horrengatik barrokoaren musikagileak asko estimatzen zuten.
Teklen mekanismoa oso sinplea da: tekla sakatzean, horren aurkako muturrean dagoen metalezko txapatxo bat igoarazten da, eta horrek sokak kolpatzen ditu. Piano modernoaren aurrendaria izan zen. XVII. mendearen bukaeran Bartolomeo Cristoforik klabikordioan oinarrituz, intentsitate aldaketak ahalbidetu zituen Glavicembalo col piano e forte, aurrerago fortepiano deituta izan zena, sortu zuen.
Nola jotzen da?: Pianoan bezala, teklatua bi eskuz jotzen da. Instrumentu honek lortzen duen intentsitatea oso ahula bada ere, intentsitate aldaketak (pianissimotik mezzopianora) onartzen ditu. Soinuan bibrazio txikiak egiteko aukera ematen du, eta horiek tekla joz eta hatzarekin dar-dar bezala eginez lortzen da; teknika horri BEBUNGeitzen zaio. Barroko hasieranerpuruak ez ziren erabiltzen (piano modernoan bai). Horregatik, bideoa ikusiko dugunean, jotzeko modua oso arraroa irudituko zaigu. Barrokoaren bukaeran idazten zen musika askoz konplexua zenez, hatz-jokoaren teknika erpuruak erabiltzera eraman zuen. Entzun hemen:Virginal eta klabikordioa

Nolakoak dira?: biolontxeloa eta kontrabaxua

BESTE2

Biolontxeloa, soka familiako instrumentuetatik hirugarrena da. Biolina eta biola baino haundiagoa da; beraz, bere soinua grabeagoa da. Bere pisua eta tamaina dela eta, eserita eta belaunen artean jarrita dagoela jotzen da. Hasiera batean laguntzeko musika-tresna zen soilik. Hala eta guztiz ere, denboraren poderioz bere tinbre potenteari eta gardenari esker musika-lan asko idatzi izan zaizkio. Musikariek “txelo” deitzen diote.
Nola jotzen da Biolontxeloa? Irakurri dugun arabera, biolontxeloa eserita eta belaunen artean jarrita dagoela jotzen da. Lurrean finkatzeko pica deitutako altzairuzko zurkaitza bat erabiltzen da. Horri esker, instrumentuak ez du lurra ukitzen, eta ez da hondatzen.

Kontrabaxua, soka familiako handiena da. Horrek esan nahi du soinu grabeen sortzen duen musika-tresna dela. Askotan, kontrabaxuan erabiltzen den teknika pizzicato-a da. Horretan, arkua erabili beharrean, sokak hatzez jotzen dira sonoritate ezberdina lortuz. Bere erresonantzia-kaxa oso handia denez bolumen handiko instrumentua da.

Nola jotzen da Kontrabaxua? Galdera honi erantzuteko kontrabaxuaren tamainari atentzioa emango diogu: Bi metro baino gehiago neurtzen du. Beso-hedadura handikoa da eta oso pisutsua ere. Horiengatik guztiagatik, kontrabaxu-jotzaileak bi modutan jo dezake: zutik edo aulki  altu batean eserita.Instrumentu hauek neurrira egindako soineko bezalakoak dira. Zergatik? Musikariaren neurrira egokitzeko haren tamainaren arabera eraikitzen baitira. Biolontxeloa bezala, lurraren gainean jartzeko pica deitutako altzairuzko zurkaitza ere dauka. Entzun hemen, Biolina, biolontxeloa eta Kontrabaxuarekin osatutako hirukotea:Rolling in the Deep – Adele